Pauline’s Weblog

Vorige week werden we met een blinddoek en oordopjes de stad in gestuurd om te ervaren hoe het is om niks te kunnen zien of niks te kunnen horen. Eigenlijk hoorde dit experiment al in de tweede les te zijn gedaan, maar was door omstandigheden niet doorgegaan. Hoe dan ook, iedereen moest groepjes van 2 vormen. De ene begon met de blinddoek om te doen, de ander deed de oordopjes in. Degene met de oordopjes in moest degene met de blinddoek begeleiden over de Willemsbrug, naar de Dudock (eetcafé) en naar het Centraal Station (metro). Vreemd genoeg voelde ik me meer op mijn gemak met de blinddoek om dan met de oordopjes in. Toen ik namelijk de oordopjes in had voelde het alsof ik onder water zat, of droomde. Toen ik de blinddoek om had, werden de rest van mijn zintuigen sterker geprikkeld en voelde ik daadwerkelijk de structuur van de straat onder mijn voeten. Een zeer uniek experiment waar ik zelf ook veel van heb geleerd. (Tijdens dit experiment is er niemand gewond geraakt..)